يه وقتي حرف ميزني و حس ميكني كسي صداتو نميشنوه.
وقتي اينجوره ادم سكوت ميكنه ديگه.اونوقت ميخان بشنون.همه چي برعكسه توي اين ديوونه خونه.
انگار ته ته پوچي وايسادم. يه دره جلومه كه انگار ارزومه بپرم توش.حس ميكنم ميتونم گند بزنم به زندگيمو هركسي كه نزديكمه و اصلنم برام مهم نباشه.يه حس عصبانيت عجيب نسبت به همه چيز و همه كس دارم.
براي دل و ارزو يا بي احتياطي يا احساس گذراي دو نفر ديگه من چرا چرا چرا بايد بيام توي همچين جهنمي!
سيبو حوا خورد گناه كرد رونده شد همه رو بدبخت كرد اومديم توو اين دنيا؟؟!!قالو بلي؟!!!! خفه شين بابا!
منبع
درباره این سایت